Kiedy do ginekologa?

by Położna Agata
1157 wyświetleń

W Holandii opiekę przed koncepcyjną, w czasie całej ciąży, przy porodzie i po porodzie nad kobietą sprawują położne. Jednak w niektórych przypadkach będziesz musiała udać się do ginekologa. A więc kiedy do ginekologa?

Czym zajmuje się ginekolog w Holandii?

Ginekolog w Holandii czyli gynaecoloog lub vrouwenarts to lekarz, który po ukończeniu studiów medycznych, specjalizował się w ginekologii i położnictwie. Specjalizacja ta, podobnie jak kiedyś w Polsce trwa sześć lat.

Zawód tego lekarza jest niezwykle szeroki, dlatego większość ginekologów specjalizuje się w konkretnych dziedzinach, których są cztery:

  • medycyna reprodukcyjna i endokrynologia (badanie płodności, analiza cyklu, zapłodnienie in vitro)
  • onkologia ginekologiczna (badanie i leczenie nowotworów w obrębie kobiecego układu rozrodczego)
  • uroginekologia (leczenie nieprawidłowości dna miednicy u kobiet np. nietrzymania moczu, bólu miednicy, obniżenia macicy)
  • perinatologia

Perinatologia to z łaciny i greki „nauka wokół narodzin”. Zapewnienie opieki perinatalnej oznacza więc opiekę medyczną, promocję zdrowia i leczenie w okresie przed ciążą, podczas ciąży, porodu i połogu poprzez wczesne rozpoznawanie zagrożeń dla matki i dziecka (źródło: wikipedia).

Perinatologia znana jest także pod pojęciem medycyna matczyno-płodowa. Pamiętam, że Róża się urodziła w Klinice Medycyny Matczyno-Płodowej 🙂 Sprawdziłam to nawet dla pewności w wypisie ze szpitala.

Wszyscy ginekolodzy w Holandii pracują w szpitalu. Jak udzielałam wywiadu do czasopisma Kindje op komst, skierowanego do przyszłych rodziców, opowiadałam o różnicach pomiędzy macierzyństwem w Polsce a w Holandii. Wspominałam także o roli ginekologa w Polsce i o tym, że mają swoje prywatne gabinety, w których przyjmują prywatnie ciężarne kobiety.

Osoba, która przeprowadzała ze mną wywiad napisała w artykule (o Polsce), że „W ciąży na kontrolę możesz udać się prywatnie do Praktyki Ginekologicznej lub Państwowego Szpitala”. Może było to bardzo zaskakujące, że ginekolog w ramach ubezpieczenia może pracować w innym miejscu niż szpital.

Zauważyłaś, że wpisując w wyszukiwarkę „gynaecoloog praktijk” wyświetlają się Praktyki Położnicze, w których pracują położne? To tak w ramach ciekawostki. 😉

Do ginekologa w Holandii potrzebujesz skierowania, które możesz otrzymać od lekarza rodzinnego lub położnej.

Kiedy do ginekologa?

Ciąża

Będąc w ciąży, która przebiega bez komplikacji będziesz zawsze pod dobrą opieką położnej. Jeżeli będziesz wymagać specjalistycznej opieki ze wskazań medycznych lub w wyniku przebiegu poprzednich ciąż, położna skieruje Ciebie do ginekologa w szpitalu. Położna może też zawsze w razie potrzeby skonsultować się z lekarzem ginekologiem.

Nie martw się, jeśli zostaniesz skierowana przez położną do ginekologa. Czasami konieczna jest tylko konsultacja lub badanie, które może wykonać tylko ginekolog. Kiedy tylko będzie to możliwe, ginekolog skieruje Cię z powrotem do Twojej położnej, aby dalej prowadziła Twoją ciążę. Jeżeli dalsza opieka położnej nad Twoją ciążą będzie za bardzo ryzykowna, pozostaniesz pod kontrolą ginekologa.

W szpitalu możesz zamiast ginekologa znaleźć się czasem pod opieką arts-assistent czyli asystenta lekarza. Są to lekarze, którzy są w trakcie specjalizacji. Podchodzą oni bardzo profesjonalnie do swojej pracy, a w pobliżu zawsze jest ginekolog, który nadzoruje ich pracę.

Zostaniesz skierowana w ciąży do ginekologa w następujących przypadkach (na postawie kryteriów określonych w protokole opieki położniczej):

Z powodu wskazań medycznych (ginekologicznych), które pojawiły się przed ciążą:
  • rekonstrukcja dna miednicy np. po skomplikowanym pęknięciu krocza (ewentualne skierowanie)
  • usunięcie szyjki macicy
  • konizacja szyjki macicy (konsultacja)
  • usunięte mięśniaki macicy (ewentualne skierowanie)
  • nieprawidłowa cytologia szyjki macicy (konsultacja)
  • nie usunięta wkładka wewnątrzmaciczna (konsultacja)
  • nieprawidłowa budowa miednicy (konsultacja)
  • okaleczone narządy płciowe (z powodu obrzezania kobiet) bądź wady zewnętrznych narządów płciowych (konsultacja w III trymestrze)

Możesz również otrzymać skierowanie ze wskazań medycznych (nieginekologicznych) do lekarza innego niż ginekolog.

Z powodu wskazań medycznych, które pojawiły się w trakcie ciąży:
  • pierwsza wizyta w ciąży u położnej powyżej 22 tyg. ciąży, jeśli położna nie ma pewności co do długości jej trwania (ewentualna konsultacja)
  • anemia Hb <5,6 mmol/l (konsultacja)
  • nawracające infekcje dróg moczowych w ciąży (konsultacja)
  • zapalenie miedniczek nerkowych
  • zakażenie toksoplazmozą, różyczką, cytomegalią, opryszczką narządów płciowych, parwowirusem, ospą wietrzną lub półpaścem (konsultacja), wirusem zapalenia wątroby typu A, B, C, D lub E (konsultacja), wirusem HIV, kiłą (konsultacja/skierowanie)
  • leczenie aktywnej gruźlicy
  • przepuklina kręgosłupa, która rozpoczęła się w ciąży (konsultacja)
  • operacja brzucha podczas ciąży
  • nieprawidłowa cytologia szyjki macicy (konsultacja)
  • zażywanie leków (ewentualna konsultacja)
  • zażywanie narkotyków: heroina, metadon, kokaina, XTC (ecstasy) i tym podobne
  • picie alkoholu
  • choroby psychiatryczne (ewentualne skierowanie)
  • niepowściągliwe wymioty ciężarnych (jeżeli w ich rezultacie jesteś osłabiona)
  • ciąża pozamaciczna
  • jeśli istnieje ryzyko wad wrodzonych, skierowanie do ginekologa w celu diagnostyki prenatalnej
  • odpływanie wód płodowych <37 tyg. ciąży
  • cukrzyca
  • nadciśnienie tętnicze w ciąży (konsultacja/skierowanie)
  • stan przedrzucawkowy, zespół HELLP (seria objawów, które występują u niektórych ciężarnych kobiet)
  • konflikt serologiczny
  • zakrzepica żył głębokich
  • zaburzenia krzepnięcia krwi
  • nieustępujące krwawienie przed 16 tyg. ciąży (konsultacja)
  • krwawienie po 16 tyg. ciąży
  • nieprawidłowe łożysko
  • dziecko mniejsze, niż powinno być w danym tygodniu ciąży (konsultacja)
  • macica większa o 2 tygodnie niż wiek ciążowy (konsultacja)
  • skurcze przed 37 tygodniem lub właśnie minął 41 tydzień ciąży i jeszcze nie urodziłaś
  • zagrożenie przedwczesnym porodem
  • problemy z szyjką macicy (niewydolność) <37 tyg. ciąży
  • ciąża mnoga
  • położenie pośladkowe lub poprzeczne
  • główka dziecka nie znajduje się w miednicy w terminie porodu (konsultacja)
  • martwe dziecko
  • mięśniaki macicy (konsultacja)

Zostaniesz skierowana w ciąży do ginekologa także w wyniku przebiegu poprzednich ciąż lub z obciążonego wywiadu rodzinnego (na postawie kryteriów określonych w protokole opieki położniczej):

  • miałaś konflikt serologiczny (w układach Rh, Kell, Duffy, Kidd)
  • miałaś „zatrucie ciążowe” (konsultacja)
  • urodziłaś dziecko przed 33 tyg. ciąży, szansa na kolejny poród przedwczesny jest większa
  • miałaś w poprzedniej ciąży problemy z szyjką macicy i/lub miałaś założony szew, do 37 tyg. ciąży będziesz znajdować się pod opieką ginekologa
  • wystąpiły komplikacje np. z łożyskiem
  • jeśli miałaś już wykonane cięcie cesarskie, od 37 tyg. ciąży będziesz znajdować się pod opieką ginekologa
  • urodziłaś dziecko z bardzo niską wagą urodzeniową <5 percentyla, w związku z tym w obecnej ciąży będziesz miała częściej wykonywane USG
  • urodziłaś dziecko w zamartwicy (konsultacja)
  • jeśli pomiędzy 24 tyg. ciąży a 7 dniem po porodzie dziecko zmarło (konsultacja)
  • urodziłaś dziecko z wadą wrodzoną i/lub chorobą genetyczną (konsultacja)
  • miałaś skomplikowane pęknięcie krocza i masz dolegliwości z tym związane
  • jesteś „DES-dochter” (konsultacja); DES nie jest chorobą, ale lekiem. DES czyli dietylostylbestrol, to sztuczny żeński hormon, który był przepisywany kobietom w ciąży w Holandii w latach 1947–1976. Miał zapobiegać poronieniom, ale cel ten nie został osiągnięty. Lek okazał się szkodliwy dla matek i ich dzieci, może być też szkodliwy dla wnuków – u chłopców może wywołać spodziectwo (cewka moczowa znajduje się w innym miejscu niż powinna), u dziewczynek nie są jeszcze znane bezpośrednie konsekwencje (źródło: UMC Utrecht)
    Nie znalazłam informacji, czy DES był stosowany w Polsce.

Poród

Poród w szpitalu z ginekologiem (poród kliniczny) odbywa się tylko ze wskazań medycznych. Ginekolog może również w razie potrzeby zastosować próżnociąg lub wykonać cięcie cesarskie. Jeżeli w ciąży jesteś pod opieką ginekologa, poród również odbędzie się w szpitalu.

Ginekolodzy nie przyjmują porodów w domu. Poród w domu jest możliwy tylko z położną, oczywiście jeśli nie ma ryzyka lub komplikacji.

Zostaniesz skierowana w trakcie porodu do ginekologa w następujących przypadkach (na postawie kryteriów określonych w protokole opieki położniczej):

I etap porodu – rozwieranie:
  • rozwieranie się szyjki macicy długo trwa
  • słabe skurcze
  • życzenie znieczulenia
  • matka lub dziecko w stanie zagrożenia
  • czyste wody płodowe, które odpływają >24 godz.
  • zielone wody płodowe
II etap porodu – rodzi się dziecko:
  • okres parcia przy 1 dziecku trwa >2 godz., a przy kolejnym >1 godz.
  • matka lub dziecko w stanie zagrożenia
  • słabe skurcze parte
III etap porodu – rodzi się łożysko:
  • utrata krwi >500 ml
  • zatrzymanie łożyska lub resztki łożyska
  • skomplikowane pęknięcie krocza
  • zły stan ogólny matki lub dziecka

Możesz także sama zadecydować o tym, że chcesz urodzić w szpitalu. Jeśli nie jest to konieczne z medycznego punktu widzenia, nazywa się to porodem poliklinicznym (ambulatoryjnym) i jest to poród ze swoją położną w szpitalu, bez ginekologa.

Kiedy komplikacje pojawią się przy takim porodzie i ginekolog okaże się niezbędny, położna wezwie zespół szpitalny za pomocą specjalnego przycisku na sali porodowej.

Kiedy komplikacje pojawią się przy porodzie domowym, musisz urodzić w szpitalu. Więcej możesz o tym przeczytać w tym wpisie: Poród z położną.

Połóg

Nawet jeśli w ciąży byłaś pod opieką ginekologa, a poród odbył się w szpitalu, w okresie połogu położna przejmuje opiekę. W pierwszym tygodniu po porodzie Twoja położna odwiedzi Ciebie kilka razy w domu. Jak dokładnie wygląda opieka położnej po narodzinach dziecka opisałam w tym wpisie: Pierwsze dni po porodzie.

Opieka ta jest przenoszona do szpitala w następujących przypadkach (na podstawie kryteriów, określonych w protokole opieki położniczej):

  • rzucawka poporodowa, zespół HELLP
  • zakrzepica żył głębokich
  • psychoza
  • nieprawidłowe krwawienie
  • przyjęcie dziecka, które wymaga specjalistycznej opieki po narodzinach

Kiedy zadzwonić do ginekologa?

Jeśli zostaniesz w trakcie ciąży skierowana przez położną do ginekologa, ginekolog poinformuje Cię, w jakich sytuacjach powinnaś się skontaktować ze szpitalem. Ginekolodzy są jednak zgodni, że w tych sytuacjach powinnaś zawsze i od razu zadzwonić do ginekologa:

  • pojawiło się krwawienie
  • odpływają wody płodowe przed 37 tyg. ciąży
  • pojawiły się skurcze porodowe przed 37 tyg. ciąży
  • jest mało lub nie odczuwasz żadnych ruchów dziecka
  • odczuwasz utrzymujący się, silny ból brzucha

W szpitalu pomoże Ci ginekolog dyżurny lub asystent lekarza.

Jeśli jesteś pod opieką położnej pamiętaj, aby zawsze najpierw zadzwonić do swojej położnej. Kiedy dokładnie? O tym przeczytasz w tym wpisie: Poród z położną. Nigdy także na własną rękę nie jedź do szpitala, nawet jeżeli będziesz rodzić bez swojej położnej (np. z powodu znieczulenia). Położna skonsultuje się z lekarzem ginekologiem i skieruje Ciebie do ginekologa w szpitalu, gdy będzie taka konieczność.

Ginekolog w Holandii – okiem położnej Agaty

Największy kontakt zawodowy z ginekologami w Holandii miałam w trakcie stażu położniczego w WFGH (obecnie szpital nazywa się Dijklander). My położne w kontakcie z ginekologami zwracaliśmy się do siebie po imieniu. Byłam tym bardzo mile zaskoczona, ponieważ nawet bardzo młode położne zwracały się po imieniu do dużo starszych stażem (i wiekiem) ginekologów. Były to relacje koleżeńskie (na poziomie zawodowym), wszyscy siebie szanowali i przez to atmosfera w pracy była zupełnie inna, niż ta, którą znałam z Polski. Ginekolodzy mieli też zaufanie do położnych, w Polsce różnie z tym bywało.

W zasadzie przez większość dyżuru nie widziałyśmy ginekologa. Na dyżurze dziennym, około godziny 8 rano zasiadałyśmy wspólnie z ginekologami do stołu i razem omawialiśmy pacjentki, które znajdowały się na oddziale. W ciągu dnia ginekolog czasem zaglądał do naszej dyżurki (nie sali porodowej, tam pojawiał się na zaproszenie położnej) zapytać, co słychać na oddziale, a poza tym stale był obecny pod telefonem i w razie potrzeby pojawiał się szybko na porodówce, np. gdy konieczne było zastosowanie próżnociągu.

Ginekolodzy w Holandii mają więc odmienne podejście od ginekologów w Polsce.

Zdjęcie poczekalni do szpitalnej poradni ginekologicznej (kiedy jeszcze nie było pacjentek), udało mi się uchwycić wczesnym rankiem przed dyżurem na oddziale położniczym.

Z pewnością spodoba Ci się także...

Napisz komentarz

Oświadczam, że akceptuję postanowienia zawarte w polityce prywatności.

Zaparz sobie dobrą kawę, ciasteczka zapewnia położna. 🍪 Mniam! Przeczytaj skład ciasteczek.

🍪